Angiografia naczyń obwodowych to badanie obrazowe, które pokazuje tętnice poza sercem i mózgiem — najczęściej w nogach, rzadziej w rękach. Służy do wykrywania zwężeń, niedrożności, tętniaków albo innych nieprawidłowości przepływu krwi. W praktyce bywa też nazywana angiografią obwodową lub arteriografią kończyn. Najczęściej wykonuje się ją tak, że lekarz wprowadza cienki cewnik do naczynia, podaje kontrast i robi serię zdjęć rentgenowskich, dzięki czemu widać wnętrze tętnic bardzo dokładnie. Zaletą tej metody jest to, że podczas jednego zabiegu można nie tylko postawić rozpoznanie, ale czasem od razu leczyć problem, na przykład poszerzyć zwężone naczynie balonem lub założyć stent.
Takie badanie wykonuje się zwykle wtedy, gdy są objawy sugerujące chorobę tętnic obwodowych, na przykład ból nóg przy chodzeniu, osłabienie tętna, trudno gojące się rany stóp albo podejrzenie istotnego niedokrwienia kończyny. Choroba naczyń obwodowych najczęściej dotyczy nóg i zwykle wiąże się ze zwężeniem tętnic przez miażdżycę. Trzeba też odróżnić klasyczną angiografię cewnikową od mniej inwazyjnych badań, takich jak angio-TK i angio-MR. One również obrazują naczynia, ale nie są tym samym co zabiegowa angiografia cewnikowa.
Czemu służy to badanie?
Badanie angiograficzne jest wykonywane w przypadku podejrzenia zmian patologicznych w naczyniach takich jak: nieprawidłowe zwężenia, zamknięcia lub nieprawidłowy kształt naczyń (np. tętniak). Najczęściej oceniane są naczynia kończyn dolnych i górnych, aorta oraz naczynia szyjne i mózgowe.
Opracowano na podstawie:
dr n. med. Dariusz Ciećwierz
Angiografia naczyń obwodowych
„Encyklopedia Badań Medycznych”
Wydawnictwo Medyczne MAKmed, Gdańsk 1996