Rezonans magnetyczny układu oddechowego jest badaniem uzupełniającym, które szczegółowo obrazuje ścianę klatki piersiowej, śródpiersie, opłucną i sąsiednie tkanki miękkie bez użycia promieniowania jonizującego. Najczęściej pomaga doprecyzować zmiany wykryte w innych badaniach, zwłaszcza gdy trzeba ocenić zasięg guza i jego stosunek do otaczających struktur.
Badanie nazywane jest również MRI, MR lub tomografią rezonansu magnetycznego układu oddechowego. Nazwa zwyczajowa to rezonans układu oddechowego.
Czemu służy badanie?
Rezonans magnetyczny w ocenie układu oddechowego jest najczęściej badaniem uzupełniającym wobec innych metod obrazowania. Tomografia komputerowa pozostaje preferowanym badaniem nieprawidłowości w obrębie samych płuc, natomiast rezonans może dokładniej charakteryzować tkanki miękkie, śródpiersie, opłucną i ścianę klatki piersiowej. Wykonuje się go między innymi przy ocenie naciekania ściany klatki piersiowej przez nowotwór płuca.
Pozostałe informacje o badaniu rezonansem magnetycznym zostały opisane w rozdziale „Badania obrazowe wielonarządowe”.
Opracowano na podstawie:
dr n. med. Ryszard Hermann
lek. med. Maciej Hermann
Rezonans magnetyczny układu oddechowego
Encyklopedia Badań Medycznych
Wydawnictwo Medyczne MAKmed, Gdańsk 1996